Log-in
| Ziekenzorg (standpunt 08.03.2010) |
 |
 |
| Standpunten | |||
 Ergens na zijn zestigste kreeg onze oudste broer een herseninfarct. Er zijn blijvende verlammingsverschijnselen en het spraakvermogen is weg. Toch is de zieke weerbaar. Medicatie en bewegingstherapie vermogen tegenwoordig veel. De woning werd aangepast, er kwamen rolstoelen en zelfs met vakantie gaan werd weer mogelijk. Het is vooral de toegewijde hulp van echtgenote en andere mantelzorgers die bijdraagt tot een zeker comfort.
Af en toe krijgt hij een terugval en dan moet hij weer naar het ziekenhuis. Bekwame artsen stellen de medicatie bij, ook om pijn te verdrijven. Op weg naar zijn kamer komt muziek ons tegemoet. Een vriend speelt op de trombone, een ander op de mondharmonica. Het privéconcert duurt een uur. De andere patiënten, hun bezoekers, de verpleging, de hele afdeling van het ziekenhuis luistert mee. Echte ziekenzorg is om van te genieten. Koen Albregts
|
|