Sinds 2004, nu al 7 jaar geleden, zijn vrijwilligers en medewerkers van het ACW in Limburg actief op gebied van energie sparen in de woningen van particulieren en de gebouwen van verenigingen. De directe aanleiding was de stijgende impact van de energieprijzen op het gezinsbudget. Bij hun zoektocht naar de goedkoopste prijs in de geliberaliseerde markt hadden velen nood aan een gids.
Begeleiden doen we nu nog, maar gaandeweg werd duidelijk dat de energiekost structureel kan gedrukt worden door gedragswijziging en vooral door investeringen in de woning.
De interne staatshervorming voorgenomen door de Vlaamse regering dreigde uit te draaien op een serieuze afbouw van het provinciale bestuursniveau. Om te voorkomen dat mede het middenveld hiervan de dupe zou worden, werd een campagne opgezet "Limburgheeftzin". De website werd gebezigd door diverse organisaties tot ver buiten ons eigen netwerk, met rake standpunten over hun betrokken beleidsdomein. Op facebook zouden we uiteindelijk 5000 "vrienden" aansluiten.
Voorlopig orgelpunt was een manifestatie in het provinciehuis tegen de uitverkoop van Limburg. Het intussen verschenen witboek diende dan ook rekening te houden met zoveel bezwaren, maar we zullen bij de komende besluiten in de regelgeving waakzaam moeten blijven.
Het is de eerste maal dat ACW-Limburg door de inzet van een combinatie van gekende sociale actiemiddelen en de nieuwe sociale media relevant kan wegen op beleid. We gaan dit nog doen.
De twee jonge moeders in ons gezelschap laten voor het eerst hun peuter een paar dagen achter bij hun partner. Karel zal op Tijl van Nadja Vananroye passen en Maarten gaat voor Lotte van Ellen Denckens zorgen. De moeders willen dat hun kinderen opgroeien in een wereld met betaalbare sociale voorzieningen. Daarover gaat een internationale bijeenkomst van sociale organisaties van christen-democratische huize in Zagreb, Kroatië, waar ze met een delegatie van ACW-LImburg naartoe gereisd zijn.
Op hetzelfde ogenblik vergaderen de rijken en de machtigen der aarde in Davos over de toekomst van de wereld en lopen de straten van Egypte vol met jongeren die eindelijk ook een toekomst willen.
Het beweegt in de wereld, zoveel is duidelijk.
Laatst aangepast op dinsdag 01 februari 2011 10:36
Op vrijdag 19 november 2010 vormden honderden mensen een ring rond het Europees parlement in Brussel. Op die manier werd er aandacht gevraagd voor het thema armoede.
Sinds de zomer van 2008 kampt ons land met een crisis in de opvang voor asielzoekers. Voor duizenden mannen, vrouwen en kinderen is er geen plaats meer in het gewone opvangnetwerk. De opvangstructuren zijn verzadigd. Duizenden asielzoekers worden opgevangen in onaangepaste structuren: op straat, op hotel, totaal aangewezen op zichzelf. Eind vorig jaar bereikte deze opvangcrisis een dieptepunt: meer dan duizend asielzoekers brachten de koude nachten op straat door. Met een nakende winter voor de deur, mogen we ons deze winter, zonder effectieve maat-regelen, opnieuw verwachten aan het beeld van asielzoekers die verkleumen op straat. Maar in vergelijking met vorige winter: in nog grotere getale.
Een analyse van de opvangcrisis vraagt een genuanceerde kijk. De asielthematiek is in een sfeer belandt waarbij de migrant/vluchteling in een slecht daglicht gesteld wordt. Deze nota duidt dat de opvangcrisis niet veroorzaakt is door een plotse stijging van het aantal asielzoekers. Doch veeleer het gevolg is van een aantal wettelijke maatregelen in het nabije verleden.
Op 7 december 2009 ging in Kopenhagen de Klimaatconferentie van de Verenigde Naties van start. Als opvolger van Kyoto was Kopenhagen letterlijk van levensbelang. In 1997 beloofden de landen die het Verdrag van Kyoto ondertekenden voor het eerst om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen. De top van Kopenhagen bracht de beleidsmakers van de wereld opnieuw bijeen om een vervolg te voorzien voor de verbintenissen van Kyoto, die in 2012 aflopen.
Een akkoord over nieuwe, ambitieuze doelstellingen om een werkelijk wereldwijde catastrofe te voorkomen was dringend nodig. Volgens de wetenschappers van het IPCC zou een temperatuurstijging van 2°C of meer in vergelijking met 1990 zowel onvoorspelbare als onbeheersbare gevolgen hebben voor onze planeet. Het lijdt trouwens geen twijfel meer dat de klimaatverandering het gevolg is van menselijke activiteiten.
Tijdens de onderhandelingen in Kopenhagen was het engagement van alle partijen van essentieel belang. In die context wilde de Klimaatcoalitie zich in 2009 laten horen en druk uitoefenen op de vertegenwoordigers van België door middel van een grootschalige mobilisatie.
Ook ACW-Limburg was van de partij en stuurde een delegatie naar Kopenhagen. Vanuit Kopenhagen werd regelmatig verslag uitgebracht via een blog op de website. Hieronder vind je een samenvatting van dat blog.
ACW-Limburg wil ervoor ijveren dat particulieren die gebruik willen maken van windenergie ook aandelen zullen kunnen kopen van een windmolenpark. Op die manier kunnen mensen investeren in de groene stroom die ze zelf gebruiken. Bovendien krijgen ze jaarlijks een dividend uitbetaald. Daar komt nog bij dat op die manier ook het draagvlak voor windturbines verbreed wordt.
Jaarthema
Op 7 december 2009 ging in Kopenhagen de Klimaatconferentie van de Verenigde Naties van start. Als opvolger van Kyoto was Kopenhagen letterlijk van levensbelang. In 1997 beloofden de landen die het Verdrag van Kyoto ondertekenden voor het eerst om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen. De top van Kopenhagen bracht de beleidsmakers van de wereld opnieuw bijeen om een vervolg te voorzien voor de verbintenissen van Kyoto, die in 2012 aflopen.