Het begon in Winterslag in Casa Papa Giovanni. Verantwoordelijken van verenigingen van mensen met verschillende nationaliteit of origine besloten meer te gaan samenwerken. Hun verdrag werd opgetekend op papier dat net daarvoor nog een puntzakje met heerlijke Belgische friet was. Kon de geboorte van het Internationaal Comité symbolischer?

20 jaar later staan enkele stichters, in maatpak en met stropdas, op een vergadering van de raad van het ACW. Hun federatie wordt er nationaal erkend als geassocieerde partner. Intussen zijn ze meer dan 200 organisaties sterk en verspreid over heel Vlaanderen. Meer dan de helft daarvan verenigen nieuwkomers. Samen cultuur beoefenen, vorming volgen, mekaar ontmoeten, bevorderen het welbevinden. En wie zich goed voelt, kan ook beter met anderen om.

Een Europese topregio worden we alleen als we vreemd talent blijven aantrekken. En het vervolgens integreren.

Koen Albregts
Secretaris ACW-Limburg

Zo Gezien, 9 oktober 2009