Standpunten van ACW-Limburg
|
|
Standpunten
|
|
Vorig jaar op 28 september gebeurde wat niemand verwachtte. Toen de soldaten begonnen te schieten, vluchtten de mensen niet langer in paniek hun huizen in. Ze zochten zoveel mogelijk dekking, maar bleven op straat en gingen door met manifesteren.
Zo vertelt Mamadou van de vakbond CNTG over de veranderingen in zijn land Guinee. De mensen zijn niet langer bang. Daardoor is de dictator nu vervangen door een verkozen president. Er is hoop.
Het land is in beweging. Iedereen stemde op stamgenoten en nu moeten die gekozenen leren samenwerken. Dat is niet simpel, temeer omdat de oude krokodillen onrust stoken. Anderzijds zijn jongeren zijn niet meer bang om hun thuis achter te laten en de overtocht naar Europa te wagen. Dat voelen we tot in België.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Standpunten
|
|
Dat is modern Grieks voor "Ik betaal niet".
Enkele maanden geleden weigerden de IJslanders het verlies van Nederlandse en Engelse beleggers in het faillissement van de Icesave Bank te compenseren.
Deze dagen voeren de Griekse burgers actie. Ze bezetten de tolhuisjes op de autosnelwegen of rijden zwart op trein en bus. Zo vermijden ze de gestegen tarieven, want ze hebben al ingeleverd op lonen en pensioenen.
De Grieken begrijpen, net als hogergenoemde Ijslanders, niet waarom zij moeten opdraaien voor het wanbeleid van de banken en hun vriendjes de ratingbureaus. In Ierland heet de campagne "The poor can't pay", wat zoveel betekent als 'De armen gaan het gelag niet betalen'.
|
|
Lees meer...
|
|
Standpunten
|
|
Ons drinkwater laten we oppompen en verdelen door een overheidsbedrijf. Dat bedrijf is van ons allemaal en ieder van ons deelt in de kosten. Punt uit. Er komt geen privé-onderneming bij kijken, met aandeelhouders die uit winstbejag handelen. Drinkwater is immers levensnoodzakelijk en dus een zaak van iedereen.
Moeten we voor hernieuwbare energie van zonnepanelen en windmolens niet stilaan een soortgelijke redenering maken? Kernrampen en stijgende olieprijzen leren ons dat ook groene energie levensnoodzakelijk wordt. Jammer genoeg heeft niet iedereen een goedgelegen dak of geld op overschot om aandelen in windmolens te kopen. Ook rijzen er steeds meer vragen bij subsidiesystemen waarbij wie niet kan meedoen betaalt voor wie meer gefortuneerd is.
|
|
Lees meer...
|
|
Standpunten
|
|
Jongeren kunnen in hun tienerjaren een moeilijke tijd doormaken. Ouders in vechtscheiding, het onbereikbare lief, de verkeerde vrienden, ongeloof in eigen kunnen en dus een verkeerde studiekeuze.
Gelukkig kunnen de meesten zich herpakken. Ze doorlopen met succes het hoger onderwijs en worden een bekwame leraar of een toegewijd verpleegster.
Maar het hoger onderwijs in Limburg staat onder druk. Een aantal studierichtingen wordt universitair. Wat overblijft is te weinig, te klein. Dus moeten hogescholen fusioneren.
|
|
Lees meer...
|
|
Standpunten
|
|
De paasvakantie staat voor de deur. Dan hebben onze kinderen even meer tijd voor vrienden en hobby's, maar ook voor ouders en grootouders. Die kunnen dan genieten van hun grootste schatten. Kinderen zijn inderdaad onze grootste rijkdom. Iedereen wenst hen een veilige omgeving toe om in op te groeien.
Met meer dan gewone belangstelling werd dan ook uitgekeken naar de resultaten van de commissie over seksueel misbruik in alle gezagsrelaties. Komt er een betere bescherming van onze kinderen tegen dat soort wanpraktijken?
|
|
Lees meer...
|
|
Standpunten
|
|
Iedere samenleving wil vooruit. Tegen 2020 zou de Limburgse werkgelegenheid met 50.000 banen moeten toenemen. Dat kan de vrije markt nooit alleen.
De overheid moet bijspringen, o.m. door voorwaarden te scheppen voor een gezonde groei. Ze moet zorgen voor goed onderwijs voor onze jeugd, maar ook voor levenslang en levensbreed leren. Ze zal de inkomens moeten herverdelen ten gunste van mensen die minder geluk hadden.
Een goede overheid zal ook zelf ondernemen, bijvoorbeeld in betaalbare hernieuwbare energie.
De reorganisatie van onze overheid, ligt deze week op tafel bij de Vlaamse regering.
|
|
Lees meer...
|
|
Standpunten
|
|
Na de lange koude winter is dit een verademing. De zon schijnt en we kunnen weer naar hartenlust wandelen en fietsen. Dat wil zeggen: als we er de tijd voor vinden.
De mantelzorgers onder ons moeten immers een groot deel van hun tijd besteden aan de zorg voor de geliefde. Een man die met een boodschappenlijstje door een grootwarenhuis dwaalt, is waarschijnlijk zo iemand. Soms zie je dat hij door vriendelijke winkelbedienden bijgestaan wordt in zijn zoektocht naar het juiste product.
|
|
Lees meer...
|
|
|
|
|
|
|
Pagina 4 van 14 |